Sözlük Girdisi
Βουνὸς
Tepe, höyük / tepe, höyük
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
Βουνὸς
Kök
βουνός
Dilbilgisi
İsim, Eril, Tekil, Nominatif (Yalın Hâl)
Temel Anlam
Tepe, höyük, yüksek yer.
Etimoloji
Syracuse/Sikelya kökenli bir kelime olup Klasik Yunancaya sonradan girmiştir. Koine döneminde yaygınlaşmıştır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'giv'ah' (גִּבְעָה - tepe) kelimesinin standart karşılığıdır. Hem coğrafi tepeler hem de putperest tapınma yerleri (yüksek yerler) için kullanılır.
İlgili Kelimeler
βουνώδης
βουνὸς
Kök
βουνός
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yalın, Tekil (nominative masculine singular)
Temel Anlam
Tepe, höyük, yükselti
Etimoloji
Yunanca kökenli olmayıp, muhtemelen Sirenayka (Libya) kökenli bir kelimedir. Herodot tarafından Libya kökenli bir sözcük olarak kaydedilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da İbranice 'giva' (גִּבְעָה) kelimesinin karşılığı olarak sıkça kullanılır. Putperest tapınma yerleri olan 'yüksek yerler' (bamot) bağlamında da teolojik bir öneme sahiptir.
İlgili Kelimeler
βουνώδης (tepelik, engebeli)