Sözlük Girdisi

διάβολος

İblis, Şeytan, iftiracı

διάβολος

İsim/Sıfat, Eril, Yalın Hâl (Nominative), Tekil

İftiracı, suçlayıcı; (özel isim olarak) İblis, Şeytan

διαβάλλω (iftira atmak, suçlamak) fiilinden türetilmiştir.

Klasik Yunancadaki 'iftiracı' anlamı, Septuaginta'da İbranice 'ha-Satan' (göksel mahkemedeki suçlayıcı/davacı veya baş düşman) terimini karşılayarak teolojik bir şahsiyete (İblis/Şeytan) dönüşmüştür.

διαβάλλω, διαβολή, σατανᾶς

← Sözlükte ara