Sözlük Girdisi

διαιρέσεως

bölünmenin, sınıfın, bölüğün

διαίρεσις

İsim, dişil, tamlayan hâli, tekil (genitive feminine singular)

Bölünmenin, ayrımın, sınıfın, paylaştırmanın.

διαιρέω (bölmek, ayırmak) fiilinden türetilmiştir.

Bir grubun veya mirasın bölünme/taksimat sürecini veya aidiyetini belirtir.

διαιρέω, διαίρεσις

← Sözlükte ara