Sözlük Girdisi
διεστραμμένον
saptırılmış olanı, çarpık olanı
Kök
διαστρέφω
Dilbilgisi
Fiil, Ortaç (Participle), Tamamlanmış Zaman (Perfect), Orta/Edilgen Çatı (Middle/Passive), Eril (Belirtme Hâli - Accusative, Tekil) veya Nötr (Yalın/Belirtme Hâli - Nominative/Accusative, Tekil)
Temel Anlam
Saptırılmış, çarpıtılmış, yoldan çıkarılmış (olan)
Etimoloji
δια- ve στρέφω fiillerinin birleşimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Doğruluktan sapan bir kişiyi, davranışı veya nesneyi niteleyen standart ahlaki yargı ifadesidir.
İlgili Kelimeler
διαστροφή, στρέφω