ἐκτινάξαι

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

ἐκτινάσσω

Fiil, aorist zaman, etken çatı, mastar (infinitive).

Silkelemek, sarsıp atmak, tozunu çırpmak.

ἐκ (dışarı) edatı ve τινάσσω (sallamak, sarsmak) fiilinin birleşiminden türemiştir.

Bir şeyi tamamen temizlemek, reddetmek veya üzerindeki yükü/tozu atmak eylemini belirtir (örn. Nehemya 5:13'teki etek silkeleme sembolik eylemi).

ἐκτίναξαι

ἐκτινάσσω

Fiil, Aorist Zaman, Orta Çatı, Emir Kipi, 2. Tekil Şahıs. Dönüşlü (reflexive) bir anlam taşır.

Kendini silkele, üzerindeki tozu/kiri silkeleyip at.

ἐκ- (dışarı) öneki ve τινάσσω (silkelemek, sallamak) fiilinin birleşiminden türemiştir.

Özellikle Yeşaya 52:2'de esaretten kurtulan Yeruşalim'e yönelik 'tozunu silkele' çağrısında teolojik bir öneme sahiptir.