Sözlük Girdisi
ἐξήμαρτε
günah işledi, hata yaptı
Kök
ἐξαμαρτάνω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (hareketli 'nu' [ν] harfi almamış biçim)
Temel Anlam
Günah işledi, büyük bir hata yaptı, yoldan saptı
Etimoloji
ἐκ (tamamen, yoğunlaştırıcı önek) edatı ile ἁμαρτάνω (hata yapmak, günah işlemek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'hata' (günah işlemek) fiilinin karşılığı olarak, Tanrı'nın yasasına karşı gelme ve ahlaki sapma durumlarında kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἁμαρτάνω, ἁμαρτία, ἐξαμαρτία