Sözlük Girdisi
ἐρριμμένον
atılmış, fırlatılmış (tekil)
Kök
ῥίπτω
Dilbilgisi
Fiil, bitmiş zaman (perfect), orta/edilgen çatı, ortaç (participle), nötr, tekil, yalın/belirtme/seslenme veya eril, tekil, belirtme hâli
Temel Anlam
Atılmış, fırlatılmış, bir kenara atılmış (tekil nesne veya kişi için)
Etimoloji
ῥίπτω (atmak, fırlatmak) fiilinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Kurban edilip bir kenara atılan nesneleri veya değersiz görülüp fırlatılan şeyleri tanımlar.
İlgili Kelimeler
ῥῖψις, ῥιπτή