Sözlük Girdisi
ἔσφαξεν
boğazladı, kurban etti, katletti
Kök
σφάζω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist, Etken, Haber Kipi, 3. Tekil Şahıs (hareketli nu [nu mobile] ile)
Temel Anlam
Boğazlamak, kurban etmek, vahşice öldürmek, katletmek
Etimoloji
Klasik Yunanca σφάζω (veya σφάττω) fiilinden gelir. Hint-Avrupa dil ailesi kökenli olup, kesmek, boğazlamak anlamındaki köklerle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Septuaginta'da genellikle İbranice 'şahat' (שָׁחַט) fiilinin karşılığı olarak kurbanlık hayvanların boğazlanması veya insanların katledilmesi (özellikle putperest kurban törenlerinde veya savaşlarda) bağlamında kullanılır.
İlgili Kelimeler
σφαγή (katliam/kurban), σφάγιον (kurbanlık hayvan)