Sözlük Girdisi
εὐσεβὴς
dindar, tanrıtanır, erdemli
Kök
εὐσεβής
Dilbilgisi
Sıfat, Eril/Dişil, Tekil, Yalın (Nominative) Hâli
Temel Anlam
Dindar, Tanrı korkusu olan, kutsal görevlerini yerine getiren.
Etimoloji
εὖ (iyi, doğru) ve σέβομαι (saygı duymak, tapınmak) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle Bilgelik edebiyatında (Süleyman'ın Özdeyişleri, Sirak) doğru ve erdemli insanı tanımlayan temel ahlaki terimlerden biridir.