Sözlük Girdisi
ἠθέτησε
hiçe saydı, reddetti, antlaşmayı bozdu
Kök
ἀθετέω
Dilbilgisi
Fiil, aorist etken haber kipi, 3. tekil şahıs
Temel Anlam
Reddetmek, hiçe saymak, geçersiz kılmak, antlaşmayı bozmak, sadakatsizlik etmek
Etimoloji
ἀ- (olumsuzluk eki) ve τίθημι (koymak, yerleştirmek) kökünden türetilen ἄθετος (yerinde olmayan, geçersiz) sıfatından gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'bagad' (ihanet etmek) veya 'parar' (antlaşmayı bozmak) fiillerinin karşılığı olarak Tanrı ile yapılan antlaşmaya sadakatsizlik durumlarında sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἀθέτησις, ἀθετητής