Sözlük Girdisi
θανάτου
ölümün, ölümden
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
θανάτου
Kök
θάνατος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Tamlayan Hâl (Genitive), Tekil
Temel Anlam
Ölüm, can kaybı; mecazi olarak ruhsal ölüm veya yıkım.
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesindeki *gʷhen- (vurmak, öldürmek) köküyle ve θνῄσκω (ölmek) fiiliyle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'mavet' (מות) kelimesinin karşılığıdır. Hem fiziksel ölümü hem de Şeol/Hades ile ilişkili olan ölüm diyarının gücünü temsil eder.
θανάτου
Kök
θάνατος
Dilbilgisi
İsim, eril, tekil, genitif (tamlayan) hâli
Temel Anlam
Ölüm, ölümün, ölüm hali
Etimoloji
θρῄσκω/θνῄσκω (ölmek) fiil kökünden türetilmiştir. Hint-Avrupa dil ailesindeki *dʰenh₂- (ölmek) köküyle ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'mavet' (מָוֶת) kelimesinin karşılığıdır. Hem fiziksel ölümü hem de Tanrı'dan uzaklaşma anlamında ruhsal ölümü ve Şeol diyarını sembolize eder.
θανάτου·
Kök
θάνατος
Dilbilgisi
İsim, eril, tekil, genitif (tamlayan) hâli (noktalı virgül/soru işareti noktalama işaretli)
Temel Anlam
Ölüm, ölümün (cümle sonu veya duraklama işaretiyle)
Etimoloji
θρῄσκω/θνῄσκω (ölmek) fiil kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'mavet' kelimesinin karşılığıdır; metin içi duraklama veya soru işareti içeren cümle yapılarında yer alır.
İlgili Kelimeler
θάνατος, θανατόω