Sözlük Girdisi
θεράποντι
hizmetkara, kula / hizmetkâra, yardımcıya / hizmetkarına, kuluna
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
θεράποντι
Kök
θεράπων
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yönelme/Kalma/Araç, Tekil (dative masculine singular)
Temel Anlam
Hizmetkara, yardımcıya, kula.
Etimoloji
θεράπων kelimesinin tekil yönelme formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle Tanrı'nın sadık kulu Musa'ya veya diğer peygamberlere atıfta bulunurken yönelme durumunda kullanılır.
İlgili Kelimeler
θεράπων, θεραπεύω
θεράποντί
Kök
θεράπων
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yönelme/Kalma Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Hizmetkâra, yardımcıya, sadık uşağa.
Etimoloji
Kökeni tam olarak bilinmemekle birlikte, muhtemelen Hint-Avrupa öncesi (Pre-Greek) bir dilden ödünç alınmıştır. Hititçe 'tarpassa-' (ikame, yedek) kelimesiyle ilişkili olabileceği öne sürülmüştür.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir hizmetkâra yapılan hitap, verilen emir veya onun aracılığıyla gerçekleşen eylemleri belirtirken dative yapıda kullanılır.
İlgili Kelimeler
θεραπεύω, θεραπεία
θέραποντί
Kök
θεράπων
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yönelme/Kalma/Vasita Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Hizmetkar, yardımcı, sadık kul (köleden daha saygın bir konumu ifade eder)
Etimoloji
Anadolu kökenli olabileceği düşünülen, kökeni tam olarak bilinmeyen ama klasik dönemden beri 'hizmetkar' anlamında kullanılan bir kelimedir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ebed' (עֶבֶד) kelimesinin çevirisidir. Özellikle Musa gibi Tanrı'nın özel ve sadık hizmetkarları için onursal bir unvan olarak dative formda kullanılır.
İlgili Kelimeler
θεραπεύω (hizmet etmek/iyileştirmek), θεραπεία (hizmet/tedavi)