ἰδία

Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.

ἴδιος

Sıfat, Dişil, Yalın Hâl, Tekil

Kendi, kendine ait, özel, şahsi

Proto-Hint-Avrupa *swe- (kendi) kökünden türetilmiştir. Latince 'suus' ile akrabadır.

Kişisel mülkiyeti, aidiyeti veya bir kişiye/gruba has olan özellikleri belirtmek için kullanılır.

ἴδιος, ἰδιώτης

ἰδίᾳ

ἴδιος

Sıfat, Dişil, -e Hâli (Dative), Tekil (Sıklıkla zarf olarak kullanılır)

Kendi (dişil tekil için) olana; Zarf olarak: Özel olarak, baş başa, gizlice, kendi başına

Proto-Hint-Avrupa *swe- (kendi) kökünden türetilmiştir.

Septuaginta ve Yeni Ahit'te sıklıkla 'baş başa, gizlice, topluluktan ayrı olarak' anlamında bir zarf gibi (idiā) kullanılır.

ἴδιος

Sıfat, Nötr, Çoğul, Yalın (Nominative) veya Belirtme Hâli (Accusative)

Kendi şeyleri, kendine ait olanlar, özel mülk, kendi evi/yurdu

ἴδιος sıfatından türemiştir. Hint-Avrupa kökenli *swe- (kendi) zamir köküyle bağlantılıdır.

Kişinin kendi mülkünü, ailesini veya vatanını ifade etmek için 'τὰ ἴδια' kalıbı şeklinde sıkça kullanılır.

ἴδιος, ἰδιώτης