Sözlük Girdisi
καθῃρημένα
yıkılmış olanlar, yerle bir edilmiş olanlar
Kök
καθαιρέω
Dilbilgisi
Fiil, Orta/Edilgen Çatı, Ortaç (Participle), Tamamlanmış Zaman (Perfect), Nötr, Çoğul, Yalın/Belirtme Hâli
Temel Anlam
aşağı indirilmiş, yıkılmış, tahrip edilmiş, ortadan kaldırılmış.
Etimoloji
κατά (aşağı) edatı ve αἱρέω (almak, yakalamak) fiilinin birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Putperest sunaklarının, kalelerin veya şehir surlarının yıkılmasını tasvir etmek için edilgen anlamda sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
καθαίρεσις, καθαιρέω