Sözlük Girdisi
κοιμᾶται
uyuyor, uyumaktadır
Kök
κοιμάω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman Orta/Edilgen Çatı, Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs. Deponent/geçişsiz anlamdadır.
Temel Anlam
Uyuyor, uyumaktadır; mecazi olarak ölüdür, vefat etmiştir.
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesinden *ḱey- (yatmak, yerleşmek) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Hâlihazırda uyuyan veya ölmüş bir kişiyi belirtmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
κοίμησις, κοιμητήριον