Sözlük Girdisi
κοιμηθεὶς
uyumuş olan, uykuya dalan, (ölerek) uykuya dalmış olan
Kök
κοιμάω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Edilgen Çatı (Anlamca Etken/Deponent veya Dönüşlü), Ortaç (Participle), Eril, Yalın Hâl, Tekil
Temel Anlam
Uyumuş olan, uykuya dalmış olan; (mecazi) ölmüş olan
Etimoloji
Kei- (yatmak) kökünden türetilen κοιμάω (uyutmak) fiilinin edilgen/orta biçimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Ölümü 'uykuya dalmak' olarak nitelendiren teolojik ve kültürel örtmece (euphemism) kullanımında sıklıkla yer alır. Özellikle atalarıyla birlikte ölen krallar için kullanılır.
İlgili Kelimeler
κοίμησις, κοιμητήριον