Sözlük Girdisi
κοιμώμενος
uyuyan, uyumakta olan
Kök
κοιμάω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman Orta/Edilgen Çatı, Ortaç (Participle), Eril, Yalın (Nominative) Hâli, Tekil. Deponent/geçişsiz anlamdadır.
Temel Anlam
Uyuyan, uyumakta olan (eril kişi).
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesinden *ḱey- (yatmak, yerleşmek) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Uyumakta olan veya vefat etmiş tekil bir erkeği tanımlamak için kullanılır.
İlgili Kelimeler
κοίμησις, κοιμητήριον