Sözlük Girdisi
κρότησον
el çırp, vur
Kök
κροτέω
Dilbilgisi
Fiil, Etken Çatı, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Emir Kipi, 2. Tekil Şahıs.
Temel Anlam
El çırp, vur, alkışla, gürültü çıkar.
Etimoloji
κρότος (alkış, çarpma sesi, gürültü) isminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Hezekiel 6:11 gibi peygamberlik metinlerinde Tanrı'nın buyruğuyla elleri birbirine vurarak şaşkınlık, öfke veya yas belirtme eylemini (İbranice 'hakeh b'khapekha') ifade eder.
İlgili Kelimeler
κρότος, κροτάλισμα