Sözlük Girdisi
κύων
Köpek
Kök
κύων
Dilbilgisi
İsim, Eril/Dişil, Yalın (Nominative) Hâli, Tekil
Temel Anlam
Köpek; mecazi olarak aşağılık, değersiz veya arsız kimse
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *ḱwṓn (köpek) kelimesinden gelir. Latince 'canis' ve İngilizce 'hound' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
Kutsal Kitap kültüründe köpekler genellikle sokaklarda dolaşan, pis ve değersiz hayvanlar olarak görülür. Bu kelime Septuaginta'da sıklıkla düşmanları, sadakatsizleri veya kişinin kendisini alçaltma ifadesini (örn. 'ben bir ölü köpek miyim?') belirtmek için mecazi ve aşağılayıcı anlamda kullanılır.
İlgili Kelimeler
κυνάριον, κυνόμυια