Sözlük Girdisi
μέγα
büyük, yüce, çok
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
μέγα
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, nötr, yalın/belirtme/hitap hâli, tekil (nominative/accusative/vocative singular neuter) veya zarf olarak kullanım.
Temel Anlam
Büyük, ulu, yüce, şiddetli; zarf olarak: çok, büyük ölçüde.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *meg- (büyük, ulu) kökünden gelir; Latince 'magnus' ve Sanskritçe 'mahā' ile akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'gadol' (גדול - büyük) kelimesinin karşılığıdır. Tanrı'nın gücünü, sesini, mucizelerini veya büyük olayları niteler.
μέγα·
Kök
μέγας
Dilbilgisi
Sıfat, nötr, yalın/belirtme/hitap hâli, tekil (nominative/accusative/vocative singular neuter). Sonundaki noktalı virgül (·) noktalama işaretidir.
Temel Anlam
Büyük, ulu, yüce; zarf olarak: çok, büyük ölçüde.
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *meg- (büyük, ulu) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'gadol' kelimesinin karşılığıdır; cümle sonu veya duraklama öncesinde yer alır.