Sözlük Girdisi
μετεώρου
yüksek olanın, havada asılı olanın, kibirlinin
Kök
μετέωρος
Dilbilgisi
Sıfat, tekil, eril/nötr, ilgi (genitive) hâli.
Temel Anlam
Havada asılı olan, yüksekte duran, göksel; mecazi olarak kibirli, gururlu veya kararsız.
Etimoloji
μετά (arasında/ötesinde) ve αἴρω (kaldırmak) kelimelerinin birleşiminden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
LXX'de genellikle yüksek yerleri, göksel olayları veya mecazi olarak kibirli bakışları/insanları tanımlamak için kullanılır.
İlgili Kelimeler
μετεωρίζω, μετεωρισμός