Sözlük Girdisi
μικροὺς
küçükleri, önemsizleri
Kök
μικρός, -ά, -όν
Dilbilgisi
Sıfat, eril, belirtme (accusative) hâli, çoğul.
Temel Anlam
Küçükleri, önemsizleri, gençleri (boyut, yaş veya sosyal konum bakımından).
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *mey- (küçük) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Toplumun zayıf, fakir veya genç kesimlerini (İbranice 'ketannim') belirtmek için kullanılır. Sıklıkla 'büyükler ve küçükler' (bütün halk) kalıbında yer alır.