Sözlük Girdisi
μῦς
fare, sıçan; fareleri
Kök
μῦς
Dilbilgisi
İsim, Eril, Yalın/Seslenme Hâli (Nominative/Vocative), Tekil veya Belirtme Hâli (Accusative), Çoğul
Temel Anlam
Fare, sıçan
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *mūs- kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Levililer 11:29'da yenmesi yasak olan kirli hayvanlar arasında ve 1. Samuel 6'da Filistlilerin altın fare tasvirleri bağlamında geçer.