Sözlük Girdisi

νεκρῷ

ölüye / ölüyle / ölüye; / ölüyle;

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

νεκρῷ

νεκρός

Sıfat / İsim, Eril/Nötr, Yönelme/Kalma/Vasıta Hâli (Dative), Tekil

Ölüye, ölüyle, ölüde

Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *nek- (ölüm) kökünden türetilmiştir.

Bir ölüye dokunmak, ölüye yas tutmak veya ölü bir hayvana dair yasal hükümler bağlamında dative kullanımı.

νεκρόω, νέκρωσις

νεκρῷ·

νεκρός

Sıfat / İsim, Eril/Nötr, Yönelme/Kalma/Vasıta Hâli (Dative), Tekil (Noktalı virgül/ano teleia noktalama işaretiyle bitmektedir)

Ölüye, ölüyle (cümle ortası duraklama ile)

Hint-Avrupa dil ailesi kökenli *nek- (ölüm) kökünden türetilmiştir.

Yasal veya şiirsel metinlerde duraklama öncesi dative kullanımı.

νεκρόω, νέκρωσις

← Sözlükte ara