Sözlük Girdisi

ξηρὰ

kuru, kurak, kara parçası, kuru toprak / kuru, kurak, kara parçası

Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.

ξηρὰ

ξηρός

Sıfat, dişil, yalın/hitap/belirtme/yönelme hâli, tekil (vurgu/aksan durumuna göre dişil yalın/hitap/yönelme tekil veya nötr çoğul yalın/belirtme/hitap olabilir; burada dişil tekil yalın/hitap veya nötr çoğul formundadır)

Kuru, susuz, çorak; mecazi olarak cansız, verimsiz

Antik Yunanca ξηρός (kuru, susuz) kelimesinden gelir. Hint-Avrupa dil ailesindeki *kser- (kuru) köküyle ilişkilidir.

Septuaginta'da sıklıkla İbranice 'yabbašah' (kuru toprak, kara parçası) kelimesinin karşılığı olarak dişil formda (hē xēra) 'kara parçası' veya 'kuru toprak' anlamında isimleşmiş olarak kullanılır (örn. Yaratılış 1:9).

ξηραίνω (kurutmak), ξηρότης (kuruluk)

ξηρά

ξηρός

Sıfat, dişil, yalın/hitap/yönelme hâli, tekil veya nötr, yalın/belirtme/hitap hâli, çoğul (akut aksanlı form)

Kuru, kurak; nötr çoğulda 'kuru şeyler' veya dişil tekilde 'kuru toprak/kara'

Antik Yunanca ξηρός kökenlidir.

Yaratılış ve Mezmurlar'da suların çekilmesiyle ortaya çıkan 'kuru kara' (İbranice 'yabbašah') anlamında isimleşmiş dişil tekil olarak yaygındır.

ξηραίνω, ξηρότης

ξηρά·

ξηρός

Sıfat, dişil, yalın/hitap/yönelme hâli, tekil veya nötr, yalın/belirtme/hitap hâli, çoğul (noktalı virgül/soru işareti/duraklama işareti ile biten form)

Kuru, kurak; cümle sonu veya duraklama öncesindeki vurgulu form

Antik Yunanca ξηρός kökenlidir.

Metin içi duraklama veya cümle sonunda yer alan 'kuru kara' veya 'kuru şeyler' anlamındaki standart kullanım.

ξηραίνω, ξηρότης

← Sözlükte ara