Sözlük Girdisi
ὀρθοὶ
doğrular, dürüstler, dik duranlar
Kök
ὀρθός
Dilbilgisi
Sıfat, Eril, Yalın Hâl (Nominative), Çoğul
Temel Anlam
Düzler, dikler, dürüstler, doğrular
Etimoloji
ὀρθός (düz, doğru, dik) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Mezmurlar ve Özdeyişler'de 'dürüst insanlar' (İbranice 'yaşar') anlamında ahlaki bir terim olarak sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
ὀρθός, ὀρθότης