Sözlük Girdisi
ὀφθέντι
görünene, görünmüş olana
Kök
ὁράω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Edilgen), Ortaç (Participle), Eril/Nötr, Yönelme Hâli (Dative), Tekil
Temel Anlam
Görünen kişiye/şeye, görünmüş olana
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa *wekʷ- kökenli ὀπ- kökünden türetilen edilgen aorist gövdesi (ὀφθ-).
Septuaginta'da Kullanımı
Özellikle 'kendisine görünülen kişi' (örneğin İbrahim, Yakup) dolaylı tümleç olduğunda kullanılır. İbranice 'göründü' (wayyera) eyleminin muhatabını belirtir.