Sözlük Girdisi
ΠΕΠΟΙΘΟΤΕΣ
güvenenler, bel bağlayanlar / güvenenler, güvenerek
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
ΠΕΠΟΙΘΟΤΕΣ
Kök
πείθω
Dilbilgisi
Fiil, Ortaç, Bitmiş Zaman (Perfect), Etken Çatı (Anlamca Etken/Deponent), Eril-Yalın-Çoğul. (Perfect etken form olan πέποιθα, 'güvenmek/inanmak' anlamında geçişsiz ve etken anlam taşır).
Temel Anlam
Güvenenler, bel bağlayanlar, emin olanlar.
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa *bheidh- (ikna etmek, güvenmek) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'batah' (בָּטַח - güvenmek) fiilinin ortaç karşılığıdır. Tanrı'ya sığınan ve O'na güvenen sadık kişileri tanımlamak için sıkça kullanılır.
πεποιθότες
Kök
πείθω
Dilbilgisi
Fiil, Ortaç, Perfect (2. Perfect), Etken (Anlamca Etken/Deponent), Eril, Yalın, Çoğul
Temel Anlam
Güvenenler, güvenerek, emin olarak
Etimoloji
πείθω fiilinin intransitive perfect eril yalın çoğul formudur.
Septuaginta'da Kullanımı
İsrail halkının veya inananların Tanrı'ya olan güven dolu duruşunu betimlemek için sıklıkla kullanılır.
İlgili Kelimeler
πεποιθότες·
Kök
πείθω
Dilbilgisi
Fiil, Ortaç, Perfect (2. Perfect), Etken (Anlamca Etken/Deponent), Eril, Yalın, Çoğul (Noktalama işaretli form)
Temel Anlam
Güvenenler, güvenerek (cümle içi duraklama ile)
Etimoloji
πείθω fiilinin intransitive perfect eril yalın çoğul formunun noktalı virgül (grekçe soru veya yarıda kesme işareti) almış halidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Metin içi duraklama veya vurgu içeren cümlelerde 'güvenenler' anlamında kullanılır.