Sözlük Girdisi
πεπτωκὼς
düşmüş olan, yıkılmış
Kök
πίπτω
Dilbilgisi
Sıfat-Fiil (Ortaç), Tamamlanmış Zaman (Perfect), Etken Çatı, Yalın Hâl, Eril, Tekil
Temel Anlam
Düşmüş olan, yıkılmış olan (eril tekil özne)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *pet- (düşmek) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Yere düşen bir insan, tahtından indirilen bir kral veya yıkılan bir yapı için kullanılır.