Sözlük Girdisi
προσεκύνησεν
tapındı, secde etti, yere kapandı
Kök
προσκυνέω
Dilbilgisi
Fiil, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Etken Çatı, Haber Kipi (Indicative), 3. Tekil Şahıs (sonunda sesli harfle başlayan kelimelerden veya cümle sonlarından önce gelen hareketli nû [movable nu] vardır).
Temel Anlam
Secde etti, tapındı, önünde yere kapandı.
Etimoloji
πρός (yönelme edatı) ve κυνέω (öpmek) kelimelerinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bireysel hürmet ve ibadet eylemlerini anlatmak için Septuaginta'da yaygın olarak kullanılan formdur.
İlgili Kelimeler
προσκύνησις