Sözlük Girdisi
προσηλύτῳ
Yabancıya, din değiştirene
Kök
προσήλυτος
Dilbilgisi
İsim, Eril, Datif, Tekil.
Temel Anlam
Yabancıya, sonradan yerleşen kimseye, din değiştirene.
Etimoloji
πρός (yönelme edatı) ve ἔρχομαι (gelmek) fiilinin kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Yasalarda yabancıya yönelik adalet, yardım veya dini yükümlülüklerin yöneldiği kişiyi belirtmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
προσήλυτος, προσηλυτεύω