Sözlük Girdisi
προσκαλούμενος
çağıran / çağrılan
Kök
προσκαλέω
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman (present) orta/edilgen çatı ortaç (participle), eril-yalın hâl (nominative)-tekil. Bağlama göre deponent (etken anlamlı: 'çağıran') veya edilgen ('çağrılan') olabilir.
Temel Anlam
Kendine çağıran (eril özne) veya yanına çağrılan/davet edilen (eril özne)
Etimoloji
πρός (yönelme edatı, -e doğru) ve καλέω (çağırmak) fiillerinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım; çağırma eylemini yapan veya bu eyleme maruz kalan eril kişiyi niteler.
İlgili Kelimeler
πρόσκλησις, καλέω