Sözlük Girdisi
προσκείμενος
bağlı olan, katılan, bitişikte duran
Kök
πρόσκειμαι
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, orta/edilgen çatı, ortaç (participle), eril, yalın (nominative) hâli, tekil. Deponent yapıda olup etken anlam taşır.
Temel Anlam
Bitişikte bulunan, sadık kalan, eklenen, tabi olan.
Etimoloji
πρός (yanında) ve κεῖμαι (yatmak, bulunmak) kelimelerinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir davaya, yasaya veya kişiye sadakatle bağlı olan tekil bir şahsı nitelemek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
πρόσκειμαι, παράκειμαι