Sözlük Girdisi
προσκειμένῳ
bağlı olana, katılana, bitişikte bulunana
Kök
πρόσκειμαι
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, orta/edilgen çatı, ortaç (participle), eril/nötr, yönelme (dative) hâli, tekil. Deponent yapıda olup etken anlam taşır.
Temel Anlam
Bitişikte bulunana, sadık kalana, eklenene.
Etimoloji
πρός (yakınında) ve κεῖμαι (yatmak, bulunmak) kelimelerinin birleşimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bireysel düzeyde bir şeye (örneğin tapınağa, yasaya veya bir lidere) sıkı sıkıya bağlı olan kişiyi belirtmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
πρόσκειμαι, προκείμενος