Sözlük Girdisi
συντετριμμένον
ezilmiş, kırılmış, parçalanmış
Kök
συντρίβω
Dilbilgisi
Fiil, Perfect (Tamamlanmış) Zaman, Orta/Edilgen Çatı, Ortaç (Participle), Eril, Tekil, Belirtme Hâli (Accusative) veya Nötr, Tekil, Yalın/Belirtme Hâli (Nominative/Accusative).
Temel Anlam
Ezilmiş, kırılmış, parçalanmış.
Etimoloji
σύν (birlikte, tamamen) edatı ile τρίβω (ezmek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Kurbanlık hayvanların kusurlu (ezilmiş/sakat) olmaması kuralında (Levililer) veya ezilmiş bir kamışın kırılmayacağı vaadinde (Yeşaya 42:3) kullanılır.