Sözlük Girdisi
συντετριμμένους
ezilmişleri, kırılmışları
Kök
συντρίβω
Dilbilgisi
Fiil, Perfect (Tamamlanmış) Zaman, Orta/Edilgen Çatı, Ortaç (Participle), Eril, Çoğul, Belirtme Hâli (Accusative).
Temel Anlam
Ezilmişleri, kırılmışları, parçalanmışları.
Etimoloji
σύν (birlikte, tamamen) edatı ile τρίβω (ezmek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Yeşaya 61:1 gibi mesihsel kehanetlerde 'yüreği kırık olanları' (τοὺς συντετριμμένους τὴν καρδίαν) iyileştirmek ifadesinde doğrudan nesne olarak yer alır.