Sözlük Girdisi
τελευταῖα
son şeyler, sonuncular, son olarak
Kök
τελευταῖος
Dilbilgisi
Sıfat, Nötr - Yalın/Belirtme/Seslenme Hâli (Nominative/Accusative/Vocative) - Çoğul VEYA Dişil - Yalın/Seslenme Hâli (Nominative/Vocative) - Tekil
Temel Anlam
Sonuncu, en sondaki, nihai; nötr çoğul zarf olarak kullanıldığında 'son olarak, nihayet'
Etimoloji
τελευτή (son, bitiş) isminden türetilmiştir; o da τέλος (son, amaç) köküne dayanır.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım, olayların veya nesnelerin sırasındaki son unsurları ifade eder.
İlgili Kelimeler
τελευταῖος, τελευτάω