Sözlük Girdisi
ὑπακούων
İtaat eden, söz dinleyen
Kök
ὑπακούω
Dilbilgisi
Fiil, şimdiki zaman, etken çatı, ortaç (participle), eril, yalın hâl, tekil
Temel Anlam
İtaat eden, söz dinleyen (kişi)
Etimoloji
ὑπό (alt, altında) edatı ile ἀκούω (duymak, işitmek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın yasasına ve sesine sadakatle kulak veren, O'na boyun eğen erdemli kişiyi tanımlamak için sıfat veya isim gibi kullanılır.