Sözlük Girdisi
ὑποδείξαντος
göstermiş olanın, işaret etmiş olanın
Kök
ὑποδείκνυμι
Dilbilgisi
Fiil, Etken Çatı, Belirsiz Geçmiş Zaman (Aorist), Ortaç (Participle), Tamlayan Hâl (Genitive), Tekil, Eril/Nötr
Temel Anlam
Göstermiş olanın, işaret etmiş olanın, uyarmış olanın.
Etimoloji
ὑπό (altında, gizlice) edatı ve δείκνυμι (göstermek, işaret etmek) fiilinin birleşiminden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Geçmişte bir gerçeği, rüyayı veya yasayı açıklamış/göstermiş olan Tanrı veya elçi için kullanılır.
İlgili Kelimeler
ὑπόδειγμα, ὑπόδειξις, δείκνυμι