φωναὶ

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

Kök

φωνή

Dilbilgisi

İsim, dişil, yalın/seslenme hâli, çoğul

Temel Anlam

Sesler, diller, gürültüler, haykırışlar

Etimoloji

φωνέω (ses çıkarmak, konuşmak) fiili ile ilişkilidir; Hint-Avrupa dil ailesi kökenlidir.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice 'kol' (קול - ses, gök gürültüsü) kelimesinin çoğul karşılığıdır. Teofani (Tanrı'nın görünmesi) sahnelerinde gök gürültülerini ve ilahi sesleri ifade etmek için sıkça kullanılır.

İlgili Kelimeler

φωνέω, φωνή, σύμφωνος

φωναί

Kök

φωνή

Dilbilgisi

İsim, Dişil, Yalın Hâl, Çoğul (feminine nominative plural)

Temel Anlam

Sesler, insan sesleri, feryatlar, diller, gürültüler, doğa sesleri (gök gürültüsü vb.)

Etimoloji

Proto-Hint-Avrupa kökenli *bʰeh₂- (konuşmak, söylemek) kökünden türetilmiştir. φημί (söylemek) fiili ile akrabadır.

Septuaginta'da Kullanımı

İbranice 'qol' (קול) kelimesinin karşılığı olarak sıklıkla Tanrı'nın sesini, gök gürültüsünü veya halkın feryadını ifade etmek için kullanılır.

İlgili Kelimeler

φωνέω, φωνητικός, σύμφωνος

← Sözlükte ara