Sözlük Girdisi
ὠτὸς
kulağın
Kök
οὖς
Dilbilgisi
İsim, Eril/Nötr (burada Nötr), Tekil, Genitif (İlgi Hâli)
Temel Anlam
Kulağın, kulağa ait; mecazi olarak işitme yetisi veya dinleme
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₂ṓws (kulak) kökünden gelir. Klasik Yunanca οὖς (gen. ὠτός) kelimesinin çekimidir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'ozen' (אֹזֶן) kelimesinin karşılığı olarak sıklıkla Tanrı'nın halkının feryadını işitmesi veya insanların Tanrı'nın sözüne kulak vermesi bağlamında kullanılır.
İlgili Kelimeler
ὠτίον, ἐνωτίζομαι