Sözlük Girdisi
ἀκούοντος
işitenin, duyanın
Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.
ἀκούοντος
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Ortaç (Participle), Eril/Nötr, Tekil, Genitif (İlgi) Hâli
Temel Anlam
İşiten, duyan, kulak veren, itaat eden (birinin/bir şeyin)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₂ḱows- (işitmek, duymak) kökünden gelir. İngilizcedeki 'acoustic' (akustik) kelimesiyle akrabadır.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'šāmaʿ' (duymak, itaat etmek) fiilinin etken ortaç formunun çevirisidir. Tanrı'nın sesini işiten veya O'na kulak veren kişileri tanımlamakta sıkça kullanılır.
ἀκούοντός
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Ortaç (Participle), Eril/Nötr, Tekil, Genitif (İlgi) Hâli (Kelime sonundaki akut aksan, ardıl bir enklitik kelimenin vurgu etkisinden kaynaklanır)
Temel Anlam
İşitenin, duyanın, kulak verenin
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₂ḱows- (işitmek, duymak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Standart kullanım; Tanrı'nın yasasını veya peygamberlerin sözlerini dinleyen birinin durumunu niteler.
İlgili Kelimeler
ἀκοή, εἰσακούω