Sözlük Girdisi
ἀκούσαι
işitsin, duyabilsin, işitmek / işitmek, duymak, dinlemek / işitmek, duymak
Septuaginta metninde bu kelimenin 3 farklı yazımı bulundu.
ἀκούσαι
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, İstek Kipi (Optative), 3. Tekil Şahıs VEYA Aorist, Etken Çatı, Mastar (Infinitive) (Aksan konumuna göre mastar 'ἀκοῦσαι' iken, istek kipi 'ἀκούσαι' şeklindedir)
Temel Anlam
İşitsin, duyabilsin (istek/dua); işitmek, duymak (eylemin kendisi)
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *h₂ḱows- (işitmek, duymak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İstek kipi olarak dualarda ve temennilerde ('Tanrı işitsin!'), mastar olarak ise başka bir fiile bağlı olarak ('işitmeyi diledi') kullanılır.
ἀκοῦσαι
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Mastar (Infinitive) VEYA Aorist, Etken Çatı, İstek Kipi (Optative), 3. Tekil Şahıs (ἀκούσειε(ν) formunun alternatifi olarak nadiren şiirsel/klasik formda; ancak Koine'de neredeyse her zaman mastardır).
Temel Anlam
İşitmek, duymak, dinlemek, itaat etmek.
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *kous- (duymak, fark etmek) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'shama' (işitmek/itaat etmek) fiilinin aorist mastar karşılığıdır. Tanrı'nın sesini dinlemek ve O'na itaat etmek buyruklarında sıkça geçer.
ἀκοῦσαί
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Mastar (Infinitive). Son hecedeki akut aksan, kendisinden sonra gelen enklitik (vurgusuz) bir kelimeden dolayı çift aksan almıştır.
Temel Anlam
İşitmek, duymak, kulak vermek.
Etimoloji
Proto-Hint-Avrupa kökenli *kous- kökünden türeyen ἀκούω fiilinden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
İbranice 'shama' fiilinin mastar yapısının çevirisidir. Metin içi vurgu ve akışa göre enklitik zamirlerle birleştiğinde bu aksan yapısını alır.