Sözlük Girdisi
ἀκούσῃς
işitesin, duyasın, dinleyesin
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Aorist (Geçmiş Zaman), Etken Çatı, Dilek-Şart (Subjunctive) Kipi, 2. Tekil Şahıs
Temel Anlam
Duysun, işitsin, dinlesin (2. şahıs için: duyasın, işitesin)
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesinden *ḱlew- kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bireysel hitaplarda, özellikle 'Eğer Tanrı'nın sesini dinlersen...' şeklindeki vaat ve uyarı cümlelerinde sıkça kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἀκοή, εἰσακούω