Sözlük Girdisi
ἀκούων
işiten, duyan, dinleyen
Kök
ἀκούω
Dilbilgisi
Fiil, Şimdiki Zaman, Etken Çatı, Ortaç (Participle), Yalın Hâl, Eril, Tekil
Temel Anlam
Duyan, işiten, dinleyen
Etimoloji
Hint-Avrupa dil ailesinden *ḱlew- kökünden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Tanrı'nın sözünü 'dinleyen kişi' (bilge kişi) veya 'işiten kulak' gibi nitelemelerde sıklıkla sıfat veya isim gibi kullanılır.
İlgili Kelimeler
ἀκοή, εἰσακούω