ἄκρα

Septuaginta metninde bu kelimenin 2 farklı yazımı bulundu.

ἄκρος

Sıfat/İsim, dişil, yalın/belirtme/seslenme hâli, tekil (veya nötr, yalın/belirtme/seslenme çoğul)

Uç, zirve, tepe, kale, hisar, en uç nokta

Hint-Avrupa kökenli *ak- (keskin, uç, sivri) kökünden türemiştir.

Genellikle şehirlerin yüksek kalelerini, hisarlarını veya dağ zirvelerini tanımlamak için kullanılır.

ἄκρον, ἀκρόπολις

ἄκρᾳ

ἄκρος

Sıfat/İsim, dişil, -e/-de/-ile hâli (dative), tekil

Uca, zirveye, kaleye (yönelik/ile)

Hint-Avrupa kökenli *ak- (keskin, uç, sivri) kökünden türemiştir.

Belirli bir tepede veya kalede bulunma durumunu ifade eder.

ἄκρον, ἀκρόπολις