Sözlük Girdisi
ἄκρου
ucun, sınırın, zirvenin
Kök
ἄκρος
Dilbilgisi
Sıfat/İsim, eril/nötr, -in hâli (genitive), tekil
Temel Anlam
Ucun, sınırın, zirvenin
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *ak- (keskin, uç, sivri) kökünden türemiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bir nesnenin veya coğrafi bölgenin en uç noktasının aidiyetini belirtir.
İlgili Kelimeler
ἄκρον, ἄκρος