Sözlük Girdisi
ἀοίκητος
ıssız, insansız, oturulmayan
Kök
ἀοίκητος
Dilbilgisi
Sıfat, Eril/Dişil, Yalın Hâl (Nominative), Tekil
Temel Anlam
Issız, insansız, oturulmayan, meskûn olmayan.
Etimoloji
Ön ek ἀ- (olumsuzluk eki) ve οἰκέω (ikamet etmek, yaşamak) fiilinden türetilmiştir.
Septuaginta'da Kullanımı
Yıkıma uğramış ve terk edilmiş toprakların, şehirlerin veya çöllerin durumunu tasvir etmek için kullanılır.
İlgili Kelimeler
οἶκος, οἰκέω