Sözlük Girdisi
δεδοικὼς
korkan, korkan kimse
Kök
δείδω
Dilbilgisi
Fiil, Ortaç, Tamamlanmış Zaman (Perfect) [Şimdiki zaman anlamlı], Etken Çatı, Yalın Hâl, Eril, Tekil
Temel Anlam
Korkan, korku içinde olan, huşu duyan
Etimoloji
Hint-Avrupa kökenli *dwei- (korkmak) kökünden gelir.
Septuaginta'da Kullanımı
Bireysel düzeyde korku veya Tanrı'ya karşı derin bir saygı (huşu) duyan kişiyi tanımlar.
İlgili Kelimeler
δειλία (korkaklık), δειμαίνω (korkmak)