Sözlük Girdisi
δειλαία
zavallı, sefil, talihsiz
Kök
δειλαῖος
Dilbilgisi
Sıfat, dişil, yalın/hitap, tekil
Temel Anlam
Zavallı, sefil, acınası, talihsiz
Etimoloji
δειλός (korkak, zavallı) kökünden türetilmiştir. δέος (korku) ile ilişkilidir.
Septuaginta'da Kullanımı
Genellikle acı çeken, harap olmuş veya çaresiz durumdaki kişileri ya da şehirleri (örneğin Babil veya Yeruşalim) nitelemek için kullanılır.